08 January 2019 / by Madmee / 4,994 Views /

สวัสดีปี 2019

คงจะเป็นธรรมเนียมของตัวเองที่คิดขึ้นมาเอง ว่า ทุกต้นปีใหม่ จะเขียน Blog เพื่อดึงสติตัวเอง จิก ตบ ถีบ ตัวเอง ด้วยเป้าหมาย และคนที่อยากเป็นในปี 2019 (ความจริงก็ว่าจะไม่โหดร้ายกับตัวเองนัก ว่าจะค่อยเป็นค่อยไป ตบหลังให้กำลังใจตัวเองแบบเงียบๆ ไปเรื่อยๆ )

บลอคนี้ขออนุญาตเปิดโลก ความเป็นแม้ดให้ทุกท่านได้ อ่านไปด้วยกัน งานของแม้ดเป็นงานต้องพูดกับผู้คนมากมาย แต่ไม่ค่อยจะได้พูดกับตัวเองสักเท่าไหร่ ข้อความต่อไปนี้ คือ แม้ด สนทนากับ แม้ดเอง (5555 บ๊องไปมั้ย ฮัลโหล , whatever เรื่องนี้มันต้องพูด )

ย้อนกลับไป 1 ปี เธอคือ เด็กผู้หญิง ผมสั้นติ่งหู (ตัดเองไม่มีใครบังคับ ไม่ต้องโทษจินตหรา ความคิดตูล้วนๆ)  เธออ้วนด้วยนะแล้วเธอก็หน้าบานมากๆ จงจำไว้ว่าห้ามตัดผมทรงนั้นอีกนะ คนเราผิดพลาดได้จ้า แงงงง (ความจริงฉันรุ้ว่าเธออยากเป็น IU ไม่ใช่จินตรา เรื่องจริงกับจินตนาการมันมักต่างกันโน๊ะ )

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

ใน 1 ปีที่ผ่านมามันเร็วมากๆ เร็วจนไม่รู้เลยว่า อายุ 26 ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอผ่านช่วงวัยของการเป็น First Jobber มาแล้ว ช่วงเวลาของเด็กจบใหม่ (ใช่สิจบมา 4 ปีแล้วและเชื่อว่าหลังจากนี้จะเลิกนับ เอออ…) ช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างความเป็นวัยเรียน(รุ่น) และวัยทำงาน ดีใจจังที่เธอ ยังคงยึดมั่นในความฝันเริ่มแรกของตัวเอง ความฝันที่เริ่มต้นตอนอายุ 21 และหวังว่ามันจะไม่มีวันหมดอายุ

 

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

วัยผู้ใหญ่เริ่มต้นแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ที่เรียนมาทั้งหมด ไม่มีใครสอนเนื้อหาที่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตจริงๆ เอาซะเลย อย่างเช่น วิชาดูแลตัวเองของผู้หญิง วิชาร่างกายผู้หญิงศึกษา วิชาวิธีรักษาหุ่นตลอดชีวิต  วิชาการไม่ใช้อารมณ์ วิชาป้องกันและรักษาตัวเองจากอาการอกหัก วิชาเฝ้าระวัง mental illness หรืออะไรก็ตามที่เข้าข่าย ความพังพินาศทางการใช้ชีวิต …..

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

ซึ่งสำหรับแม้ด การไม่ได้เรียนวิชาที่ว่ามาทั้งหมด สร้างความเสียหายให้แก่ชีวิต และรูปโฉมเป็นจำนวนมาก ดูง่ายสุดเลย ไม่ต้องใช้ความละเอียดอ่อนทางจิตใจใดๆ ก็คือ อ้วนขึ้นได้ยังไงขนาดนื้!!!!! เจ้าหมูแม้ด เจ้าหมูน้องแม้ด เจ้าหมูพี่แม้ด  ขอบคุณอะไรก็ตามที่ปี 2018 เป็นปีที่เอาความอ้วนออกไปได้ !! อ้วนเพราะเศร้า อ้วนเพราะเหนื่อย อ้วนเพราะไม่มีเวลาดูแลตัวเอง อ้วนเพราะเครียด คือ โคตรจะไม่เก๋ มันเป็นความเศร้าในความเศร้า เพราะแม้ดไม่ได้ อ้วนเพราะว่า แค่อยากกิน แต่มันอ้วน เพราะชีวิต และการล้มเหลวในการจัดการชีวิตตัวเอง ฮึ่ม ….

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

ช่างมันเว้ย เรื่องมันผ่านมาละ… เอาเป็นว่า ปีนี้ปีใหม่ ที่เป็นปีหมู และแม้ดจะไม่เป็นหมู !!! สิ่งที่จะทำในปีนี้ คือออออออว์

1.จัดตารางออกกำลังกาย แบบจริงจังมากขึ้น ตอนนี้ผอมลง แต่ไม่ฟิตเหมือนตอนอายุ 21 นะ อยากได้กล้ามแบบนั้นกลับมา ตอนนี้คิดว่าเข้าใจ (เจ็บมาเยอะ) แล้วว่าหุ่นตัวเอง เล่นยังไงให้พอดี ไม่ใหญ่เกิน ไม่เป็นกล้ามบวมๆ และไม่ผอมฟิตแต่กินอะไรในโลกความเป็นจริงไม่ได้

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

2.กินอาหารแบบตั้งใจกินมากขึ้น คือ กินแบบมีจิตสำนึกต่อร่างกายตัวเอง ไม่ได้บังคับขู่เข็ญให้กินคลีน กินให้น้อย ให้ผอม หรือ กินโดยมีรูปร่างเป็นเป้าหมายแต่กินแบบเกรงใจตัวเองตอนแก่บ้าง กินแบบถ้าต่อไปจะมีลูก ก็รักษาร่างไว้หน่อย กินแบบให้ชีวิตในอนาคตไม่เป็นปลาวาฬที่อ่อนแอ ไร้เรียวแรง ตอนอายุมากขึ้น

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

3.จัดตารางชีวิต แบบทำได้จริง ไม่เอาอีกแล้ว แบบไม่มีเวลาพัก แบบลากเลือด แบบทดวันเวลาตอนแก่ เอาแบบพอดีๆ แต่ทำได้ครบ รู้แหละว่าต้องเสียสละเวลาสำหรับหลายอย่างเพิ่อทำสิ่งที่ต้องทำ แต่เวลาก็ไม่เคยรอใคร วันนี้ยังมีแรงก็ขอทำใหได้ดีที่สุด ใช้ช่วงวัย 20 ของตัวเองที่เหลือ อีกแค่ 4 ปี แบบมีคุณค่าสมวัย  พร้อม welcome วัย 30 แบบวิคตอเรีย เบคแฮมผู้เพียบพร้อม (ขยับแว่นกันแดด ดึงกระโปรงทรงเอ ให้ไม่ย่น)

ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง) ปีนี้หนูเลิกเป็นหมูแล้วค่ะ (เป้าหมายปี 2019ไว้เตือนใจตัวเอง)

Anyway ขอบคุณใครก็ตามที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ ฝากบอกแม้ดด้วยว่าทำให้ได้นะ เขียนให้โลกรู้น้ำลายกระเด็นใส่ Microsoft word ละ อย่าทำให้ตัวเองผิดหวัง คนอ่านก็ด้วยเช่นกัน ทำอะไรก็ได้ แต่อย่าทำให้ตัวเองผิดหวัง ไม่ว่าเป้าหมายของคุณจะเป็นอะไรก็ตาม I’m rooting for you (ฉันปลูกต้นไม้เพื่อคุณ ) ไม่ใช่!!!!! โฮ้ยลำไยแม้ด เป็นกำลังให้ทุกคนนะค้า ๅ มาทำ 365 วันนี้ให้คุ้มค่ากันเพราะปี 2019 มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ กอด, 8D แม้ด