cover

คำสารภาพของเด็กจบใหม่กับชีวิตที่ไม่ได้เป็นอย่างฝัน

        หวัดดีเพื่อนพี่น้องทุกท่าน หลังจากที่เริ่มเขียนเรื่องฟิตๆมาตั้งแต่มันยังไม่เป็นเทรนด์จนตอนนี่เค้าฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง แต่จริงๆชีวิตมันก็ไม่ได้มีแค่เรื่องสวยๆ งามๆ แต่งหน้าเข้าฟิตเนสทำอาหารคลีนกินนะ คือชีวิตจริงมันมีเรื่องหนักๆมากกว่าที่น้ำหนักขึ้น หรือผู้อ่านไลน์แล้วไม่ตอบอะ เริ่มง่ายๆ แม้ดเองนี่ก็ครบรอบปีละที่เรียนจบมหาลัยมา การโตเป็นผู้ใหญ่นี่มันไม่ง่ายๆจริง หลังจากนั่งเม้าท์กับเหล่าเพื่อนสาวร่วมรุ่นและคุยกับตัวเอง(จริงๆ อีนี่บ้า)มาพักนึงก็เลยเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนโพสต์นี้ ปัญหาของวัยแม้ด 20 something วัยที่คำนำหน้าของแก ใบปริญญาใบนั้นที่รับมา รวมไปถึงตัวเลขอายุ นั้นมันตะโกนกู่ร้องว่าแกน่ะเป็นผู้ใหญ่แล้วโว้ย แต่ใจเจ้ากรรมข้างในกลับกระซิบเบาๆ กับตัวเองอยู่ตลอดเวลา ว่าไม่นะ ฉันยังเด็กอยู่เลย ปัญหามันก็เลยเกิดแบบนี้แหละ

 passion

         1.ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร

        ถ้าถามว่าชอบอะ ก็จะไม่สามารถพูดออกมาได้อย่างเต็มปากได้ว่าตัวเองชอบอะไร หรือไม่ก็จะบอกว่าสิ่งที่อบมันทำเงินไม่ได้หวะในโลกใบนี้ ที่ใครๆ ก็ต่างมีความชอบแสนเก๋ กิจกรรมยามว่างสุดคูล มองไปทางไหนทำไมทุกคนดูมีความชอบแล้วก็เส้นทางที่ชัดเจนจังคะ กลับมามองที่กลุ่มมนุษย์ชะนีน้อยที่ก็พยายามแล้วนะ อยากจะร้องขอเวลากับพระเจ้าเพิ่มอีกนิดให้หนูได้ค้นหาตัวเองหน่อยได้มั้ยคะ แต่อีหนูเอ๋ย เวลามันไม่เคยรอใคร การที่จะแบมือขอตังค์แม่ต่อไป ก็จะเริ่มรู้สึกอายตัวเองเล็กน้อย ตอนนี้มีงานไรก้ต้องทำไปสินะ เห้อๆ

expectation

        2.งานสุดเพอร์เฟคที่คิดว่าใช่ เฮ้ย แม่งไม่ใช่หวะ

        อื้อ หือ แพลนชีวิตมาตั้งแต่ก่อนจบ มั่นใจมาก งานนี้แหละใช่ฉันแน่ๆ ชีวิตในบริษัทนี้ ดูมีไลฟ์ สะ ไต แบบเน้ มันใช่ฉันแน่นอน ปรากฏเข้าไปทำงาน โอ้ โห คำว่าซัฟเฟอร์ยังน้อยไป เพื่อนแม้ดหลายคนเล่าให้ฟังว่า เฮ้ย เข้าไป ระบบการทำงานมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลยอะ ระบบเค้าเป็นแบบนั้น ไอ้เราเด็กน้อยก็ต้องทำตาม พี่ๆก็ทรีทเราอีกแบบ ไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิดไว้ ท้อจัง งั้นไปเรียนภาษาต่อละกัน…

large

       3.ชีวิตไม่เห็นสวยเหมือนที่คาดหวังเลย

        อย่างน้อยก้คิดว่าชีวิตจะต้องสวยเท่าตอนมหาลัย คือ แบบมีเวลาไปนั่งจิบกาแฟ ถ่ายรูปเก๋ๆ โชว์ #brunch ของตัวเอง พร้อม #ส่วนตัวเกร๋ๆ เฮ้ย  พอชีวิตจริง คือแค่ขับรถ ต่อ bts นั่งรถไปทำงาน ผจญภัยกับการจราจร กรุงเทพเมืองฟ้าอมร กลับบ้านแบตก้หมดเหมือน iphone ที่ลืมเอา power bank ออกไปแล้วค่ะพี่น้อง แล้วทำไมเวลาใช้เงินเดือนมันไม่เห็นเหมือนตอนใช้ค่าขนมเลย พระเจ้า นี่แค่ลิปสติคอันนึงนี่ก็แพงเป็นพันแล้วแบบนี้มันเท่ากับ 10%  ของเงินเดือนเลยนะเฟ้ย… แง วันนี้กินอาหาร 7-11 ก็ล่าย (แต่ถ่ายรูปลง ig ไม่ได้นะ ไม่เท่ T^T)

4.good things take time

         4.ทุกอย่างมันไม่ไวอย่างที่คิด

        เดี๋ยวนี้เห็นใครๆ ก็ประสบความสำเร็จกันหมดเลยเนอะ เฮ้ยทำไม พวกกระทู้ที่เขียนถึงไม่ค่อยมีใครเขียนถึงวัยรุ่น วัย 20+ (คือขออนุญาตที่จะเรียกตัวเงว่ายังเป็นวัยรุ่นเหอะ ตัวมันไป แต่ใจมันยังไม่พร้อมโตนะ งือๆๆ) ที่แบบ ฮือ ไม่เพอร์เฟค น้ำหนักขึ้นหลังเรียนจบ ตังค์ใช้ไม่พอ ทะเลาะกับแฟน ที่บ้านกดดัน แล้วก็วางแผนจะไปเรียนต่อแต่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรบ้างอะ 5555 ไม่ตลก คือแม้ดว่าคนรุ่นเราคาดหวังว่าความสำเร็จเหมือนมาม่าที่เติมน้ำร้อนปุ๊บ เติมไข่ลวก แล้วอร่อยเลย คือนั่นแค่เป็นภาพจากสื่อที่เราเห็น ความจริงไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลยอะ แง

        ขอจงอย่ายอมแพ้นะทุกคน แม้ดว่าชีวิตช่วงกำลังเติบโต มันต้องมีแรงต้านอยู่แล้วหละ เพื่อให้เราได้เรียนรู้และเติบโตเป็นคนที่ดีขึ้นไง เดี๋ยวจะมาอัพต่อ เกี่ยวกับชีวิตของแม้ดและวิธีใช้ชีวิตวัย 20+ อย่างมีความสุข และค่อยๆโตแบบไม่เจ็บปวดใจเกินไปเนอะ กอด, แม้ด

IG : @cu.fitgirl / @madmee Snapchat : Madmeee

Facebook Comments

madmee

mee.mokkhasmit@gmail.com
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.